gucci, msgm ve acne studios defilelerinde yürüyerek türkiye’nin batılı anlamdaki ilk modeli olan öykü baştaş’la bi’ sabah saat 07:00…
en heyecanlandığın defilede podyuma çıkmaya on saniye kala ve podyuma ayak bastıktan sonraki on saniyede hissettiklerin neydi?
en heyecanlandığım defile yurtdışındaki ilk defilem, gucci’ydi. şov başladı ama benim sıram gelene kadar olayın çok farkına varamamıştım. podyuma çıkmak için beklerken önümde sadece bir kişi kaldığını gördüğüm an “gucci defilesine çıkıyorum. biraz sonra atacağım adım belki de hayatımdaki en önemli adım olacak” diye düşündüm. podyuma çıktım ve kafamdakileri boşaltıp, odaklanmaya çalıştım ve tamamında aynı soğukkanlılığı koruyarak yürümeye devam ettim.
anahtar kelime: görünmek. bu kelimeyi duyduğunda aklına ne geliyor?
küçükken görünmez olduğumu düşünürdüm bazen. insanlar pek farketmezdi beni, aslında fark edilmeyi de sevmezdim. görünmek, garip ve nedenini anlayamadığım bir istekti benim içimde. belki de görünürlüğü merak ettiğimdendir. şimdi ise görünür olmaya alışmaya çalışıyorum.
bir kelime daha: kusursuzluk. sana ne çağrıştırıyor?
kusursuzluk insan ve insan ürünü olan her şey için imkansız. kusurlar, bilinç ve farkındalıkla birlikte geliyor. aklıma gelen tek şey, hayvanlar. dünya üzerindeki kusursuz varlıklar sadece onlar.
başka bir araç ya da sanat türüyle değil de sadece moda veya modellik yoluyla ifade edilebileceğini düşündüğün bi’şey var mı?
moda ile ifade edebileceğin çok şey varken, modellik ile ifade edebileceklerin sınırlı ancak modelliğin getirdiği görünürlük ile anlatmaya çalıştıklarını daha duyurulur hale getirebilirsin.
bu aralar yerli/ yabancı herkes seninle röportaj yapıyor. en çok sorulan ve cevaplamaktan aşırı sıkıldığın soru ne?
galiba en çok sıkıldığım sorular “güzel olduğunu düşünüyor musun?” ve “başkalarının senin hakkında yaptığı yorumlar hakkında ne düşünüyorsun?”
bi’ türlü sormadıkları için anlatamadığın ama paylaşmayı çok istediğin bir konu var mı?
epey düşündüm, şimdilik aklıma gelmedi.
